Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αφήγησης της ιστορίας ενός τόπου. Ένα τοπικό λαογραφικό μουσείο είναι ένας από αυτούς τους τρόπους, αλλά και ένας χώρος όπου η τοπική μνήμη λειτουργεί ή, με άλλα λόγια, διαδραματίζεται[…] Πρέπει να λειτουργεί σαν ένας οργανισμός που ζει για να εξωτερικεύει τη συλλογική μνήμη και να τροφοδοτεί το μυαλό της κοινότητας, στον τόπο προέλευσής της. Το τοπικό μουσείο, και ειδικότερα το τοπικό λαογραφικό μουσείο, δεν υπάρχει μόνο ως εικόνα της κοινότητας, αλλά παράγει και αναπαράγει αυτή την εικόνα και, σε ορισμένες ευτυχείς περιπτώσεις, εικόνες της κοινωνικής συνοχής της κοινότητας.
Ελεωνόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου
Κοινωνικός Ανθρωπολόγος, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Το “Λαογραφικό Μουσείο του Velvendo” στον Τύπο.
Στο Μουσείο, το μέτρο της εμβληματικής παρουσίας των ντόπιων ανθρώπων που αφηγούνται τις δικές τους ιστορίες και συνθέτουν μια εκδοχή της τοπικής ιστορίας, τυπική σε ένα επίπεδο αλλά μοναδική σε ένα άλλο, είναι η αρχή που καθορίζει τα εκθέματα του μουσείου και βρίσκεται πίσω από την ιδιαίτερη μουσειολογική τους προβολή.
